Yıl 1917 Yer —-…
İngiliz general, koyunlarını otlatan çobanı uzaktan bir müddet izledikten sonra, yanına yaklaşır ve ;
– Eğer sürüyü koruyan köpeğini öldürürsen Sana 100 sterlin vereceğim der.
Uzun zamandır zor şartlarda yaşayan çoban için büyük paradır bu miktar. Ancak köpek de çok kıymetlidir. Çoban köpeği sonuçta… Tek güvendiği, sürüsünü idare eden, her türlü tehlikeye karşı koruyan, hasta olan koyunun başında bile günlerce aç susuz bekleyen, bir varlık. Ama teklif edilen para da, 100 sterlin. İyi para! Çoban, köpeği yakalayıp generalin önünde keser ve alır parayı.
General;
– Köpeğin derisini yüzersen, 100 sterlin daha veririm der..
Çoban bu sefer düşünmez, denileni yapar. Yüzer deriyi ve alır parayı.
General;
– Köpeği parçalara ayırırsan, 100 sterlin daha der..
İş raydan çıkmıştır artık. Ayırır parçalara, alır parayı.
İşi biten general oradan ayrılırken, bu sefer teklif çobandan gelir;
– 100 sterlin daha verirsen, köpeğin etinden de yerim..
General cevap verir;
– Asla!. Benim amacım, değer verdiklerinize karşı yaklaşımınızı öğrenmekti. Sen para için yoldaşın, yardımcın, her şeyin olan köpeği feda ettin. Ben ihtiyacım olan şeyi öğrendim.
Sonra yanındakilere dönüp;
– İnsanlar bu karakterde olduğu müddetçe korkmayın, her şeyi yaptırabilirsiniz der.
İşte hayatta böyledir. Bir yanlış geri dönülemez bir şekilde tüm doğruları yok eder ve sizi bambaşka bir varlığa dönüştürür.
